Dieta na zdrowe włosy; kluczowe składniki odżywcze i produkty spożywcze
5 czerwca 2023
Peruki dla osób z alopecją
5 lipca 2023
Łysienie plackowate to choroba, w której uszkodzeniu ulegają mieszki włosowe, co skutkuje wypadaniem włosów.
Choroba ta dotyczy osób w każdym wieku, jednak zdecydowanie częściej pojawia się u osób poniżej 30. roku życia.
Rozróżniamy następujące rodzaje łysienia plackowatego
- łysienie plackowate wieloogniskowe– oznacza występowanie wyraźnie odgraniczonej, okrągłej łysiny w więcej niż jednym miejscu;
- łysienie plackowate całkowite– oznacza utratę włosów z całej skóry głowy;
- łysienie plackowate ogniskowe-oznacza występowanie ogniska łysienia w obrębie jednej partii ciała;
- łysienie plackowate uogólnione– oznacza występowanie łysienia na całej skórze głowy, czyli obejmuje również brwi, rzęsy, owłosienie meszkowe czy pachowe;
- łysienie plackowate złośliwe– oznacza łysienie, w którym włosy nie odrastają. Jest ono wynikiem opornego reagowania na długotrwałe leczenie;
- łysienie plackowate wężykowate, nazywane również łysieniem plackowatym obrzeżnym – oznacza łysienie, w którym łyse partie tworzą pas wokół głowy zajmując okolice potyliczne, czołowe i skroniowe;
- łysienie plackowate pasmowate– oznacza łysienie, w którym włosów ubywa od środka głowy do zewnątrz;
- łysienie plackowate rozlane– oznacza łysienie, w którym nie można wyodrębnić poszczególnych ognisk.
Łysienie plackowate bardzo często charakteryzuje się długim, czasami wieloletnim okresem trwania choroby.
Rozróżniamy cztery typy łysienia plackowatego:
- typ łysienia plackowatego pospolity – charakteryzuje się bardzo szybkim pojawianiem się i samoistnym ustępowaniem zmian,
- typ łysienia plackowatego atopowy – to gorzej rokujący typ łysienia, który zazwyczaj ma rozległy charakter. Wystąpienie łysienia jest związane z występowaniem u pacjenta chorób atopowych skóry,
- typ łysienia plackowatego kombinowany – to typ łysienia występujący u osób chorych na anemię, ze współistniejącymi zaburzeniami narządów wewnątrzwydzielniczych, w tym na przykład tarczycy
- typ łysienia plackowatego hipertoniczny – typ łysienia, w którym ogniska mogą zlewać się w większą całość, skojarzony jest ze skłonnością do rozwoju nadciśnienia tętniczego.
Przyczyny łysienia plackowatego nie są do końca znane.
Z łysieniem plackowatym zmagają się mężczyźni, kobiety oraz dzieci. Początek choroby ma miejsce zazwyczaj w dzieciństwie lub w młodym wieku, przy czym może ona pojawić się w każdym momencie życia.
Powszechnie uważa się, że bezpośrednie znaczenie na występowanie łysienia plackowatego mają czynniki autoimmunologiczne. Oznacza to, że w przypadku osób, u których diagnozuje się łysienie plackowate, układ odpornościowy atakuje mieszki włosowe, gdyż traktuje je jako “obce”. Atak układu immunologicznego doprowadza do zmian o charakterze zapalnym, co przyczynia się do uszkodzenia mieszków włosowych i wypadania włosów.
Zmiany zapalne, które występują w mieszku włosowym są głównym powodem, który rozpoczyna chorobę. Keratynocyty uwalniają cytokiny zapalne, które z kolei uaktywniają komórki śródbłonka. To powoduje, że wokół mieszka włosowego zaczynają się gromadzić komórki nacieku zapalnego, które jeszcze bardziej nasilają proces zapalny.
Im silniejszy jest naciek, tym większe będzie uszkodzenie mieszka włosowego. Stan zapalny doprowadza do przyspieszonego przejścia włosów w fazę telogenu, co kończy się stopniową utratą włosów. Kiedy minie stan zapalny, mieszki włosowe od nowa podejmują swoje działanie, dlatego też utrata włosów jest odwracalna.
Przyczyną występowania stanu zapalnego w mieszku i tym samym łysienia plackowatego zalicza się:
– czynniki genetyczne
– zaburzenia hormonalne
– zaburzenia psychiczne i emocjonalne
– długotrwały stres
– zaburzenia autoimmunologiczne
– atopię
– wewnątrz ustrojowe ogniska zakażenia
Łysienie plackowate często występuje jako choroba współistniejąca ze schorzeniami o podłożu autoimmunologicznym.
Łysienie plackowate towarzyszy takim chorobom jak : bielactwo, toczeń rumieniowaty, cukrzyca typu I, reumatoidalne zapalenie stawów, zapalenie jelita grubego, zapalenie tarczycy (Hashimoto)
Jak rozpoznać łysienie plackowate?
Pierwsze objawy łysienia plackowatego zazwyczaj pojawiają się w obrębie owłosionej skóry głowy. Natomiast pierwsze ognisko, które można zaobserwować przy łysieniu plackowatym jest okrągłe, a rozmiarem przypomina monetę. Wraz z postępem choroby pojawiają się kolejne ogniska łysienia, których średnica waha się od około 5 do 10 cm.
Ogniska łysienia plackowatego zwykle mają regularny kształt, są pozbawione włosów, skóra zaś pozostaje niezmieniona chorobowo. Zmiany przy łysieniu plackowatym zazwyczaj lokalizują się w obszarze potylicznym i czołowo-ciemieniowym. W niektórych przypadkach pacjenci skarżą się na swędzenie skóry, a zdecydowanie rzadziej występuje zmieniona tkanka w okolicy paznokci.
W przypadku pojawienia się objawów łysienia plackowatego należy niezwłocznie zgłosić się do specjalisty trychologa- Marzeny Dubas
Trycholog zajmuje się dokładną analizą stanu skóry głowy, cebulek włosów i wszelkich schorzeń związanych ze skórą głowy.
Diagnostyka łysienia plackowatego
Właściwa diagnoza łysienia plackowatego jest dokonywana na podstawie wywiadu oraz różnych specjalistycznych badań . Pacjent, który zgłasza się na konsultację do specjalisty powinien się przygotować na kilka charakterystycznych badań. Diagnostyka łysienia plackowatego może obejmować:
- wywiad rodzinny z pacjentem – okazuje się bowiem, że atopia, choroby tarczycy czy inne choroby o podłożu autoimmunologicznym mogą wiązać się z łysieniem plackowatym;
- badanie przedmiotowe włosów, skóry, paznokci – w badaniu przeprowadzonym w gabinecie, trycholog bada ogniska pozbawione włosów lub rozległe obszary wyłysienia z normalnie wyglądającą skórą.
- dermoskopię – to badanie umożliwia obserwację w dużym powiększeniu struktur znajdujących się w obrębie naskórka, górnych warstw skóry właściwej, ujść mieszków włosowych, skóry otaczającej mieszek, naczyń mikrokrążenia oraz włosów. W niektórych przypadkach dodatkowe badanie włosów brwi lub rzęs i innego owłosienia pozwala na uzyskanie informacji ważnych w diagnozie łysienia plackowatego;
- test pociągania – to badanie pozwala ocenić aktywność choroby i polega na pociągnięciu w trzech różnych miejscach na skórze głowy pęków po 40-60 włosów. Wynik dodatni otrzymuje się, gdy zostanie wyrwanych ponad 10 włosów lub powyżej trzech w każdym miejscu;
- badania laboratoryjne – morfologia, poziom witaminy D3, poziom żelaza, poziomy hormonów tarczycy ( TSH, FT3, FT4, antyTPO
- badanie histologiczne – w wątpliwych przypadkach trycholog może zdecydować o pobraniu wycinka ze zmienionego obszaru
Łysienie plackowate – leczenie
Leczenie łysienia plackowatego opiera się na leczeniu miejscowym i ogólnym. Z racji, iż przyczyna łysienia plackowatego nie została do końca poznana, to żadna z proponowanych metod leczenia nie została określona jako całkowicie skuteczna. Do leczenia miejscowego łysienia plackowatego wykorzystuje się glikokortykosteroidy podawane śródskórnie, miejscowe glikokortykosteroidy w postaci kremów, żeli, maści, płynów i pianek, cygnolinę, a także minoksydyl.
Z naszego wieloletniego doświadczenia uzyskujemy najlepsze rezultaty w leczeniu stosując leczenie holistyczne.
Holistyczna terapia jest oparta na
1. Zabiegach stymulacyjnych w gabinecie
2. Ułożonej terapii domowej
3. Dietoterapi czyli zastosowanie diety przeciwzapalnej
4. Terapii psychologicznej
W niektórych przypadkach stosujemy mezoterapię – to grupa zabiegów, które polegają na podaniu śródskórnym lub podskórnym preparatu, który zawiera aminokwasy, peptydy, czynniki wzrostu, witaminy z grupy B
Jak zmniejszyć ryzyko wystąpienia łysienia plackowatego
Ze względu na proces występowania łysienia plackowatego bardzo trudno jest podjąć jakiekolwiek działania, które zmniejszyłyby ryzyko zachorowania. Samoistny odrost włosów w przypadku łysienia plackowatego następuje w przeciągu 1-2 lat i dotyczy 30-60% zdiagnozowanych przypadków. W przypadku 10% chorujących, łysienie plackowate może mieć cięższy przebieg i w konsekwencji doprowadzić do łysienia całkowitego. Zdecydowanie gorsze rokowanie choroby dotyczy osób, które zmagają się ze schorzeniami autoimmunologicznymi.
Bardzo ważnym czynnikiem zapobiegającym zarówno chorobom autoimmunologicznym jak i łysieniu plackowatemu jest niwelowanie stresu.
Osoby, które są podatne na sytuacje stresowe powinny bardzie pracować nad sferą mentalną i dbać o harmonię życia.
Natomiast osoby, u których zdiagnozowano chorobę autoimmunologiczną powinny do leczenia podejść holistycznie, w takich chorobach bardzo ważnym czynnikiem jest dieta.
Jeżeli zauważyłeś objawy problemów z włosami lub potrzebujesz specjalistycznego wsparcia w zdiagnozowanej chorobie zapraszamy do
MD MEDMIX hari clinic.
Zespół specjalistów zapewni leczenie na najwyższym poziomie.
Zobacz także – EGZOSOMY ASCE + zaawansowana technika leczenia łysienia
