Przed zabiegiem |
Po zabiegu |
Łysienie plackowate jest chorobą autoimmunologiczną, która może przebiegać z okresami remisji i nawrotów. W przedstawionym przypadku u młodej pacjentki doszło do całkowitej utraty włosów po wielu latach od pierwszego epizodu choroby. Wdrożona terapia miała na celu pobudzenie zachowanych mieszków włosowych oraz poprawę jakości odrastających włosów.
| Parametr | Dane |
|---|---|
| Pacjentka | Kobieta, 28 lat |
| Rozpoznanie | Łysienie plackowate (Alopecia areata) |
| Historia choroby |
• pierwsze rozpoznanie w wieku 15 lat • całkowity odrost włosów po leczeniu DCP • nawrót choroby po kilku latach |
| Czynniki towarzyszące |
• przebyta ospa • silny stres po powrocie do pracy • choroba Hashimoto |
| Objawy |
• utrata włosów na głowie • utrata brwi i rzęs |
| Diagnostyka |
• badania hormonalne (TSH 2,21) • badanie trichoskopowe |
| Zastosowane leczenie |
• terapia z wykorzystaniem komórek macierzystych • 3 zabiegi mezoterapii osoczem bogatopłytkowym (PRP) |
| Efekty po 2–3 miesiącach |
• pogrubienie istniejących włosów • pojawienie się nowych włosów mieszkowych • zwiększenie gęstości w obszarach z zachowanymi mieszkami |
| Wnioski | Najlepsze efekty uzyskano w miejscach z zachowanymi mieszkami włosowymi. Przypadek potwierdza znaczenie dokładnej diagnostyki przed rozpoczęciem leczenia. |
Wywiad
Pacjentka, 28 lat, po raz pierwszy zachorowała na łysienie plackowate w wieku 15 lat. Wówczas zastosowano leczenie preparatem DCP (difenylocyklopropenon), które doprowadziło do całkowitego odrostu włosów.
Po kilku latach choroba nawróciła. Pogorszenie stanu włosów nastąpiło po przebytej ospie oraz w okresie nasilonego stresu związanego z powrotem do pracy po urodzeniu dziecka. W krótkim czasie doszło do całkowitej utraty włosów na głowie, a także brwi i rzęs.
Dodatkowo u pacjentki rozpoznano chorobę Hashimoto. Pozostawała pod stałą opieką lekarza endokrynologa i przyjmowała leczenie hormonalne.
Przed zabiegiem
Diagnostyka
Przed rozpoczęciem terapii wykonano badania laboratoryjne obejmujące ocenę gospodarki hormonalnej. Wynik TSH wynosił 2,21 i nie stanowił przeciwwskazania do rozpoczęcia leczenia.
Pacjentka nie wyraziła zgody na wykonanie biopsji skóry głowy, która pozwoliłaby ocenić obecność zachowanych mieszków włosowych w miejscach całkowicie pozbawionych owłosienia.
Badanie trichoskopowe wykazało obecność obszarów całkowicie pozbawionych włosów oraz fragmentów skóry z zachowanymi mieszkami włosowymi.
Zastosowane leczenie
Celem terapii było pobudzenie zachowanych mieszków włosowych oraz poprawa jakości istniejących włosów.
W pierwszym etapie zastosowano terapię z wykorzystaniem komórek macierzystych.
Po dwóch miesiącach leczenie rozszerzono o serię 3 zabiegów mezoterapii osoczem bogatopłytkowym (PRP), wspomagających regenerację mieszków włosowych oraz stymulujących wzrost włosów.
Cały proces leczenia prowadzono pod kontrolą specjalistyczną z regularną oceną efektów za pomocą badań mikroskopowych.
Efekty terapii
Po 2 miesiącach
Po dwóch miesiącach od rozpoczęcia leczenia w miejscach, gdzie zachowane były mieszki włosowe, zaobserwowano wyraźną poprawę jakości włosów. Stały się one grubsze, mocniejsze oraz bardziej sztywne.
W obszarach wcześniej pozbawionych owłosienia pojawiły się pojedyncze, bardzo drobne włosy mieszkowe, świadczące o rozpoczęciu procesu regeneracji.
Po 3 miesiącach
Po trzech miesiącach widoczne było dalsze zagęszczenie włosów w miejscach, gdzie mieszki włosowe były zachowane. Obszar owłosionej skóry głowy uległ powiększeniu, a włosy stały się wyraźnie grubsze.
W miejscach całkowicie pozbawionych mieszków włosowych nadal nie uzyskano pełnego odrostu. Pojawiały się jedynie cienkie, pozbawione pigmentu włosy szczątkowe.
Wnioski z przypadku
Przedstawiony przypadek pokazuje, że skuteczność leczenia łysienia plackowatego zależy przede wszystkim od obecności aktywnych mieszków włosowych.
Zastosowana terapia pozwoliła pobudzić wzrost włosów oraz poprawić ich jakość w obszarach, w których mieszki włosowe były zachowane. W miejscach ich całkowitego zaniku nie uzyskano pełnego odrostu włosów.
Przypadek podkreśla również znaczenie odpowiedniej diagnostyki przed rozpoczęciem leczenia. W wybranych sytuacjach wykonanie badań histopatologicznych może pomóc w ocenie rokowania oraz doborze najbardziej skutecznej terapii.